Yemek Yemeği Unutmak


İki gündür devam eden bir yağmur var gibi,gibi diyorum çünkü gün içinde bir kaç kez yağıp duruyor hem de öyle böyle değil bildiğin kovayla şu iniyor gökten sanırsın saklanacak yer bulamıyor insan..

Bugün de öyleydi ama bugün seri bir şekilde hep yağdı ve hava kapalıydı ve dışarıya çocuklar çıkamadı,sonuç?

Gün boyunca evde olup oyun oynayan çocuklar,kulağa hoş gelebilir ama kumaşın iç yüzü başka,gün boyu o oyun defalarca bölündü defalarca kavga çıktı defalarca haksızlığa uğrayanlar oldu defalarca oyunu bozulan oyuncağı çalınan kafasına gözüne vurulan saçı çekilen birileri vardı..

Oyunu evvela tv ünitesinde kurdular,yüksek tarafta.
Orada oyun oynamak için hep ayakta durdular,balkon kapısının önünde olan koltukta kenarına köşesine parmak uçlarıyla basarak ayakta durup oynadılar,öylesi tehlikeli cama düşer kırılır hem ayağın yorulmaz mi öyle gelin farklı yapalım dedim yok böyle iyi dediler bir tek içim rahat etmesi için koltuk çektim.

Ama olmadı..
Küçüğü büyükleri rahat bırakmadı bu sefer de başka bir dolabın üzerinde oyun kurdular abajura kolyeler astılar saksıları oyuncak televizyon için destek olarak kullandılar süs eşyaları da fazlalığı kaldırdılar.

Ama olmadı..

Ufaklık yine rahat vermedi bu sefer de balkon kapısının önünde taşların üzerinde oyun kurdular yere iki battaniye serdim iki tekli koltuğu çektim birleştirdim kapalı küçük bir alan oluştu sevimliydi.

Barbie bebekler boldur bizde belki 7 adet mevcut ama yine olmadı biri kırmızı elbiseyi istedi biri pembesi bir elbisenin omuzu yırtık diğerinin cırt cırtları bozuk,yine olay yine kavga yine isyaaaan yine gözyaşı,al baştan.

Ve hava kapalı bulutlu gri hatta yavaş yavaş siyah akşam olmaya başladı yemeğe oturdular büyüğü küçüğe küçüğü daha da küçüğe laf soktu kızdırdı lakap taktı büyüğü bağırdı ortanca olanı çığlık attı küçüğü de eşlik etti..Ama bir susun ama böyle olmaz ki dediysem de sözümü duyan olmadı ağzıma attığım her lokma ağzımda kaldı boğazımdan daha sonra geçti.

Yemek güzeldi kıymalı makarna yapmıştım bir de mozaik pastadan vardı bir de meyveli tart bir de lahanalı salata..

Çocuklar yedi sofradan kalktı oyun devam etti..akşam oldu çocuklar uyudu uyumadan evvel mutfağa girdim bulaşıkları makineye attım tezgahı temizledim sildim baktım acıkmışım hemde öyle böyle değil midem kazınıyor kahvaltılık gevrek olmaz kesmez yetmez o şekil iki tane tost yaptım bir de sallama çay..

Annelik işte böyle bir şey yediğini sanır ama aç kalırsın..

Yedirirsin ama yemeyi unutursun..


Gözlerinden Öper
Gözlerinden Öper

Her güzelliğe koşar adım gözlerim sanki bir şeyde güzellik bulamazsam çirkinliği tasdiklemiş gibi bir duyguya kapılıyorum ve bu duyguyu hiç sevmiyorum..

10 yorum:

  1. Ben de seminer varken yemek yemeyi unutuyorum :)Anne olsam napardım bilmiyorum :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yine unuturdun muhtemelen de her anne böyle olmuştur :)

      Sil
  2. Sanırım ben anne olmadan aç kalmışım. Üşengeçlikten yemek yapmayı sevmiyorum :) Ne güzel Anne olmak

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben de yalnzı olsam belki üşendiğim için kalkıp yemek yapmam ama çocukalr için mecburen yemek yaparım o yemeği yemeyi bi yerlerde unutuyorum sadece :))

      Sil
  3. Yemedim yedirdim, giymedim giydirdim derler ya işte böyle birşey olsa gerek.:)

    YanıtlaSil
  4. Oğlum küçükken kucağımda tuvalete gittiğimi bilirim :)

    YanıtlaSil