Cehennemden Kaçamamak-Dedikodu


Üç haftalık bir izin-tatil döneminin ardından nihayet dün uçağa çıkan merdivenin basamaklarına tek tek bakarak ve yaşlı gözlerimin musmutlu  Alman hostesin gözleriyle karşılaşınca ''It's everythng ok?'' diye sorusuna,sana ne demeli ki şimdi diyerek uçağa binip evime döndüm..

Everything it's ok hayatım ama buraya gelince burdaki hayatımı ve geride bıraktığım hayatı da şöyle bir aradaki 26490785733 farkı görür gibi oldum.

Gelmek istemeyen ben gözyaşı döken ben,tozunu toprağını yalayası olan ben buraya gelince nasıl nimetler ve lütuflar içinde yaşadığımı ve o lütuflara geri döndüğümü(Allah'a hamdolsun) fark etmiş oldum.

Tamam bu sakinlik insanı monotonluğa sürüklüyor,altı ay sonra depresyon sinyalleri alacağım,kesin.
Bunalıp bunalıp ülkemi ordaki evimi komşumu sokaktaki köpekleri özleyeceğim arayacağım biliyorum ama be Allah'ın kıt olmaya meyilli kulu,etrafına dön da bak;dedim kendime.

Anavatanda bolca güzel anlar bolca tanıdıklarla karşılaşmalar,sarılıp koklaşmalar yaşadım.Güzeldi. kalbinin ucunda asılı olanları yeri olanları tekrar hatırlamak ama bir noktadan sonra ''Heeyo,noluyo!' dedim..

Dedim ben bunu..
Oturup baldan tatlı sohbetlerde bulunmak üzereyken yani tam da o baldan tatlı sohbetlerin kapısını açılacakken başka bir ağız açılıp o ağızdan çıkanlara şekil giydirmekle beynimin yangın yerine dönmesini izledim,hayretle.

Yangın söndürme tüpünü aradı gözlerim ama göremedim.

Dedikodu yapıldı.
Allah affetsin.
Dedikodu yapıldı ve biz buna şahit olduk hatta yapmayanlar gibi davranarak ucundan veya kıyısından köşesinden görüşlerimizi bildirir gibi davrandık.

Olmadı.
Ne eskilerden bahsettik ne de gelecekte bizi ilgilendirecek olan veya gelişime katkısı olacak olan bir şeylerden bahsettik.
Habire başkalarının yaptıkları habire hataları düğünlerde takılan altın kemerlerin pek de abartılı olduğunu konuştuk.

Gittiğim her ortamda vucüt bulan bir haldi bu,her yerde yapıldı bu eylem.Yetinemedim tatmin olamadık.
Küçücük beya büyücük şeylerle vakit geçirdik.En iyisi denizde yüzmek olurdu ama 24 saat da denizde kalınamazdı.

İnsanların hayatları çok önemli olmuş,buluşmalarda ve aylar sonraki görüşmelerimizde bile kendimizden değil çevremizdeki ortak tanıdıklardan konuşur olduk.

İçimi hiç bir şey tatmin etmedi günaha girmem de cabası.
Kaçamadım çünkü.

Nereye gideyim!..
Konuşan annense ve mekan baba eviyse nereye kaçıyorsun.!
Kaçamazsın..

Gelen giden de hoşbeş ettikten sonra dedikoduya devam etti..böyle verimli ve ılımlı geçti anlar.
Geçti,çok şükür.
Şimdi bu monoton hayata gözlerimi açtığım bu sabah soruyorum kendime:

-Depresyona girme ihtimali ile yaşamak mı daha iyi yoksa Cehenneme kardeşinin etini yediğin için girmek mi daha iyi olacak.

Cevap ister bu soru ve bolca tövbe istiğfar.

Maneviyatım sarsıldı,ciddi oranda da hasar gördüm.

Döndüm.
İyi ki.


Dipnot olarak buradaki bulunmaz iki nimeti listelemek istiyorum,kendim için.

*Çocuğunun seçmiş olduğun kişilerle muhatap olması
*Seçmiş olduğun kişilerin belirlemiş olduğun gün/saatte evine gelmesi





Gözlerinden Öper
Gözlerinden Öper

Her güzelliğe koşar adım gözlerim sanki bir şeyde güzellik bulamazsam çirkinliği tasdiklemiş gibi bir duyguya kapılıyorum ve bu duyguyu hiç sevmiyorum..

4 yorum:

  1. Evet,ne yazık ki işin bir de bu boyutu var. Ne kadar kaçmak istesek de bir şekilde dahil oluyoruz. Ama sizin adınıza sevindiğim bir şey oldu. Bu vesileyle yaşadığınız yere biraz daha farklı bir gözle bakmış ve azıcık da olsa ısınmışsınız belki de. Bu da güzel bir şey değil mi?

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Öpüp başının üstüne köy dedim kendime,kaçamadım bir türlü ya🙈 ve evet bu yönden burası iyi gerçekten.

      Sil
  2. Çok haklısınız. Söylediğiniz ve daha bir çok meseleler bakımından uzakta yaşamak daha cazip geliyor bana da. Aslında böyle günahların içindeyken Allah rızası için kendini korumak daha üstün olsa da Rabbimizin katında koruyamayıp günaha girmektense uzakta yaşamayı tercih ediyor insan.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Herşeyin bir bedeli olduğunu görmemiz lazı maslında her nimetin bir getiris olduğu gibi bir götürüsü de oluyor..mükemmel değildir hiç bir şey..
      Allah razı olsun.

      Sil