Haline Şükret


Uçaktan iner inmez insanların hemen yapmak istediği şeyler arasından biri tuvalet ihtiyacını gidermektir şüphesiz.

Bir uçuş sonrası yine böyle kalabalık bir kuyruğun arkasında büyük kızımla sıra tutmuş beklerken bizim arkamızda yirmili yaşlarda tekerlekli sandalyede oturan genç bir adam ve annesi belirdi.

Annenin yüzündeki yorgunluk gözden kaçmıyordu dolayısıyla benim önümdeki bayan ve biz sıramızı bu anneye verdik.

Sadece bir tane tuvalet vardı kadın erkek olarak da kullanılıyordu,havaalanı küçüktü sadece yaz mevsimlerinde kalabalıktı ve anlaşılan bir tuvalet yeterliydi.

Genç adamın annesi evvela tekerlekli sandalyeyi tuvalete doğru yürüttü ardından da oğlunu sandalyeden kaldırmaya çalıştı,uzun boylu bir gençti tahminen 1.80 boyunda ve o daracık tuvalete girmesi için sandalyeden mutlaka kalkması gerekiyordu.

Annesi evvela kolunu omuzuna attı genç adam duvara tutunarak annesine destek olmaya çalıştı ama duvarlar komple fayansla döşeliydi tutnamıyordu alan da çok dardı düşecek gibi oldu bi kaç kez konuşması da net değildi arada bir bağırıyordu itiraz ediyor karşı çıkıyordu annesine.

Kaldırma eylemi bir kaç kez gerçekleşti ama başarısızdı,genç adam bir türlü ayağa kalkamıyorum tam kalkacakken de tekrar sandalyeye çöküyordu.

Anneye yardım etme teklifinde bulunduk ama genç adam yine bağırmaya başladı bu teklifi reddetti hem de şiddetli bir reddetmeydi bu asla kabul etmedi.

Nice çabalar sonucu anne oğlunu tuvalete sokup kapıyı kapattı.

Geride ve kapının önünde duran biz hepimiz bu manzara karşısında küçük dilimizi yuttuk.İster istemez içeride devam eden zorluğun sesleri boğuk bir şekilde bile olsa dişarıya taşıyordu..
Biz sesleri işitirken ve daha önce yaşanan manzara sonucu hala birbirimize konuşmadan bakıyorduk.

Çünkü bizim çocuklarımızı tuvalete sokma süresi en fazla on dakikamızı alabilirdi ancak ve bizim çocuklarımız sağlıklıydı.

Çünkü biz bunun için hiç bir zaman şükretmemiştik hatta aklımzıa bile böyle bir şeye şükrtemek gelmemiş bile olabilirdi.

Çünkü biz bir çok nimetin içinde olup bunları fark etmeyenlerdik..

Tuvalet kuyruğunda bulunan herkes ama herkes sırayı bozup daire şeklinde toplandı farkında olmadan ve birbirimize bakarak çoğumuzun ağzından aynı cümle döküldü..

Şükredeceğimiz ne kadar çok şey var Ya Rabbi ....


Gözlerinden Öper
Gözlerinden Öper

Her güzelliğe koşar adım gözlerim sanki bir şeyde güzellik bulamazsam çirkinliği tasdiklemiş gibi bir duyguya kapılıyorum ve bu duyguyu hiç sevmiyorum..

12 yorum:

  1. Bize bir tutam farkındalık lazım, gerisi bolca şükür..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sözünüz çok yerinde.Kesinlikle de haklısınız.

      Sil
  2. Yanıtlar
    1. Hamdolsun ..eskiler gökten nimet yağıyor,süpürüyoruz derlermiş ne kadar da doğru.

      Sil
  3. Hem de nasıl.... Hayatın akışı içinde unutuyoruz farkına varmıyoruz çoğu kez evet ama şükretmek inanılmaz bir huzur veriyor. Bu küçük ama büyük farkındalık için teşekkürler... Şükürler olsun <3

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Amin ecmain Güleser hanım sevgili Peygamberimiz(s.a.s)belki de bu yüzden bizden daha kötü durumda olanlara bakmamızı tavsiye etmiş olabilir.

      Sil
  4. cok sukur herseye bınlerce kere elhamdülillahh....

    YanıtlaSil
  5. Bunun gibi, basit ve sıradan görünen ama özünde çok büyük nimet olan nice şeylere sahibiz şükretmek için. Ama unutuveriyoruz şükretmeyi. Üstüne bir de isyan ettiğimiz bile oluyor bazen. Rabbim affetsin.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Allah bizi affetsin herkesin bir imtihanı var gaflete düşüp göremiyoruz bu açık ve herkes tarafından görünen bize de ibret olan ve düşündüren bir imtihandır şüphesiz.

      Sil
  6. Çok doğru.Sadece farkına varmıyoruz bazı şeyleri elimizden gitmeden.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Her günü son gün gibi ve elde kaçmış gibi düşünemiyoruz.

      Sil